DE BEVER.(Castor Fiber) Deel 1.

 

[royalslider id="49"]

 

                                                            DE GOUDSE BEVER.

 

Diep in de Goudse zompige moerassen waar een normaal mens niets te zoeken heeft en waar je in het veen en modder wegzakt tot aan je middel, daar heersen heel andere wetten.

Zo regeert moeder natuur nog steeds in de Goudse moerassen, welles waar zonder getijen en de mist doet daar nog een schepje bovenop om het nog ontoegankelijker te maken. Het ziet er mysterieus uit, maar daar leeft wel een dier dat sinds 1826 niet meer te zien was.

Zo moet het ook rond het jaar 1000  eruit gezien hebben, onleefbaar voor de mens maar volop leven voor vele dieren.Het is enige stukje bestaande moeras wat we nog hebben in Gouda, gemeente Gouda moet daar maar zuinig op zijn.

Maar hij is terug in Gouda: De bever!!!

O,ja  U begrijpt natuurlijk ook wel van bovenstaande tekst dat het moeras maar een fractie is van wat hier ooit was……..

Klik op de foto voor een nog mooier beeld.

Het drassige land is bedekt met een ondoordringbaar moerasbos en wordt doorsneden door kreken en veenriviertjes.

 

U wist het allang de bever is in Nederland in 1988 voor het eerst weer uitgezet.

In 1826 werd de laatste Nederlandse bever doodgeslagen in de IJssel bij Zalk, waar hij door vissers werd aangezien voor een otter die zou concurreren om de vis. Het duurde ruim 150 jaar voordat er weer bevers werden uitgezet in Nederland. Dit gebeurde in 1988 in de Biesbosch en met succes inmiddels zijn er naar schatting 900 bevers in Nederland.

Hier voelt de bever zich thuis, diverse boomsoorten, riet en water en vooral rust!

Het is inmiddels een bekent gegeven dat er ergens in Gouda een bever vertoefd, (publiek geheim) volgens diverse ingewijden moet hij er al 5 of 6  jaar zijn. Maar niemand die de bever ooit gezien heeft. Zoals U weet is de bever een nachtdier. De plek blijft dan ook geheim.

Voor gevaar voor eigen leven …… het moeras  ingegaan om hem te vangen op een foto of op een filmpje zonder de bever te verstoren. Deze plek is niet makkelijk te bereiken, je zakt letterlijk en figuurlijk weg  in de veenprut, gelukkig heb ik een waadpak aan. Zonder de bomen die in het water staan is de plek niet te bereiken, de burcht lig op een soort eilandje.

Zoals ik al vaker hebt geschreven, wil je een foto van een bepaald dier dan moet je geduld hebben. Het heeft wel 2 maanden geduurd voor ik iets op beeld had. Maar meer hoeft ook niet, de bewijzen zijn duidelijk.

 

Rietlanden waar de rust nog geldt.

Rietlanden zijn eigenlijk het hele jaar door mooi, in de winter prachtig geel en in de zomer mooie groene wuivende rietstengels met roodbruine pluimen. In dit soort gebieden zoek de bever zijn plek om te wonen.

 

Dan ineens de eerste beversporen.

Zeer kenmerkend zijn de grote voortanden, bedekt met een harde laag oranje glazuur, waarmee bevers in staat zijn vrijwel alle houtige gewassen door te knagen.

 

Steeds meer knaagsporen in het kreupelhout, en een afgeknaagde boom.

Ik ging steeds verder het moeras in, en steeds meer knaagsporen. De tandafdrukken, die ongeveer 8 mm breed zijn, zijn duidelijk zichtbaar op zowel de stam en de tak als op de spaanders.

In het water zijn vaak afgeknaagde en geschilde takken van bomen te vinden. Hier heeft de bever de bast er van afgeknaagd, en zie je de beverknaagsporen aan de takken.

 

 

Typische knaaggedrag van een bever,in de vorm van een zandloper.

 

De  Goudse bever heeft toch nog, ondanks dat het moeras dicht bij de stad ligt, zeker 5- 6 hectare aan moeras en water tot zijn beschikking, wat ruimschoots genoeg is om daar zijn bestaan op te bouwen.

 

Op deze foto is het beter te zien, je ziet hier een uitgebalanceerd geknaag aan de boomstam….daardoor blijft  de boom  gewoon staan. De bever wacht tot het gaat waaien dan valt  de boom vanzelf om, en niet op zijn kop, slim hé ……

 

Kenmerken.

De bever heeft korte poten met 5 tenen en achterpoten met zwemvliezen. De grijze tot donkerbruine vacht bestaat uit haren die zo dicht op elkaar zitten dat er geen water tot op de huid kan doordringen.

De kleine oren en de neusgaten kunnen worden afgesloten. De platte ‘geschubde’ staart wordt gebruikt om in het water te kunnen sturen. Als er gevaar dreigt, slaan bevers de staart met kracht op het water om hun soortgenoten te waarschuwen.

Restanten van een boom.

 

Flinke jongens.

Bevers hebben flinke afmetingen en stel dat je ze ziet zwemmen dan zie je ze maar voor 15 %, de rest zit onderwater.

 

Afmetingen:
Kop-romplengte: 70-100 cm
staartlengte: 25-37 cm en 12 – 16,5 cm breed
gewicht: 15-35 kg

De boom was te groot om mee te slepen, dan bijt je er gewoon  een meter er vanaf! De foto is gemaakt in een mistig gebied.

 

Waar leeft de bever eigenlijk van.

s Winters bestaat het voedsel voornamelijk uit bast van houtige gewassen en wortelstokken (b.v. van waterlelie). Van de boomsoorten worden voornamelijk de zachte soorten gekozen zoals populier, wilg en populier.

In het zomerseizoen wordt dit menu aangevuld met kruidachtige land- en waterplanten, maar ook boombladeren. Van om geknaagde bomen worden de zijtakken als wintervoorraad naar de burcht gesleept waar ze onder water worden bewaard. Schors en blad wordt opgegeten.

 

We komen steeds dichter bij de beverburcht, de eerste pootsporen van de bever zijn te zien.

Meestal vind je geen pootsporen van de bever, met zijn dikke zware staart die altijd op de grond ligt veegt hij  zijn pootsporen uit.

Ik heb ook nog gezocht naar de poep van de bever maar niets gevonden, het blijkt dat hij  meestal poept in het water. Maar hij eet ook vaak zijn eigen poep op als het op het land ligt. Het blijkt dat er nog veel onverteerde voedzame delen inzitten, die dan blijkbaar toch nog aantrekkelijk zijn voor de bever.

Voor meer over beverpoep lees deel 2.

 

Zijn persoonlijke baggerdepot om zijn burcht te versterken.

Hoe brengt hij nu de bagger op de burcht! Geen idee …even nagevraagd…. het blijkt dat de bever met zijn voorpoten de modder bijeen graait en tegen zijn borst  houdt, en zo loopt hij dan de burcht op en laat dan de modder vallen.

 

De bever burcht.

Je zou de burcht zo voorbij lopen, er is niets spectaculairs aan een hoop takken met veel blubber. De takken sleept hij overal vandaan, zodra er weer nieuwe takken op de burcht zijn gebracht stort hij die weer vol met modder. Zo krijgt hij een sterk huis.

 

Beverburcht © Teun Baarspul

Zo ziet de burcht er van binnenuit.

Voor de bever is het essentieel dat de ‘woonkamer’ in zijn burcht ongeveer 20 cm boven de waterspiegel ligt en niet onder stroomt en dat de ingang naar de burcht te allen tijde onder water ligt. Het water moet minstens 50 cm diep zijn, mag niet uitdrogen in de zomer en niet tot op de bodem bevriezen in de winter.

 

 

Totaal plaatje, beverburcht en baggerdepot.

Bevers zijn vooral ‘s nachts actief. Overdag brengen ze de tijd voornamelijk slapend door op legers, in holen of in burchten. Bevers houden geen winterslaap maar moeten in de winter soms noodgedwongen een poos in hun hol blijven wanneer er een ijslaag op het water ligt.

Ze eten dan van hun aangelegde wintervoorraad twijgen en schors. Op het land bewegen de dieren zich onbeholpen voort, maar in het water zijn ze snel. Ze zwemmen en duiken uitstekend en kunnen met gemak 5 minuten onder water blijven.

 

Glijbanen!

Op de oevers zijn modderbanen en glijbanen of ‘opgangen’ te vinden van zo’n 20 tot 30 cm breed waar het dier vaak in en uit het water gaat.

Bij deze burcht zijn wel 4 glijbanen te vinden.

 

 

Val camera.

Misschien had u het idee opgevat dat ik nachten lang met een camera zat te wachten, maar nee…. daar zou ik de bever te veel mee verstoren. Er zijn tegenwoordig mooie nachtcamera’s die infrarood hebben en  bewegingssensoren. Dan wordt er ook niet geflitst.

Deze camera hang je aan een boom of tak  zoals hierboven en dan maar hopen dat hij een keer langs je camera loopt.(Ik heb deze camera geleend van een natuur liefhebber.)

Deze manier is in mijn optie ook de enige manier om de rust te bewaren rondom dit dier. Elke verstoring is er 1 teveel.

 

Bescherming en status

Streng beschermd

Rode Lijst NL Zoogdieren (2009):  gevoelig
Rode Lijst NL Zoogdieren (1994):  gevoelig.

Eindelijk dan de Bever op de foto.

En hier is hij dan eindelijk, de enige foto die ervan gemaakt is. Het is een volwassen mannelijke exemplaar gezien de lengte en breedte van zijn staart.Van het vrouwtje is de staart smaller en langer.

 

Filmpje.

Ook is het gelukt om er een heel kort filmpje van te maken.

 

 

Helaas verder geen foto of film materiaal meer kunnen maken, maar het bewijs is geleverd dat er na 150 jaar weer een bever in de Goudse wateren is terug gekeerd.

 

 

Al wat leeft en groeit ons altijd weer boeit. (Fop I.Brouwer)

 

Groet Cees

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1 Comment